تبلیغات
پندگو: وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنفَعُ الْمُؤْمِنِینَ - پادشاهی به نام قلب (2)
 
پندگو: وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنفَعُ الْمُؤْمِنِینَ
پند و اندرز بده، زیرا پند و اندرز به مؤمنان سود می رساند
درباره وبلاگ


بسم الله الرحمن الرحیم
از اینکه از وبلاگ ما دیدن کردید بسیار سپاسگذاریم و امیدواریم مطالبی را که روی صفحه قرار میدهیم برای شما عزیزان مفید واقع شود
این وبلاگ هیچگونه وابستگی حزبی و سیاسی ندارد و هدف آن نشر عقاید صحیح اهل سنت و جماعت می باشد

مدیر وبلاگ : ابوخالد محمدی
نظرسنجی
شما روزانه چند صفحه از قرآن را تلاوت می کنید؟







شنبه 1 مهر 1391 :: نویسنده : ابوخالد محمدی
   گردآوری: ابوخالد محمدی

گاهی به کلام بزرگان در مورد نیت و پاک گرداندن قلب

سفیان: با هیچ چیزی روبه‏ رو نشدم که برایم سخت ‏تر از نیت باشد، نیت بر من دگرگون می‏شود.[1]

یحیی بن کثیر: نیت را یاد بگیرید که کامل تر و رساتر از خود عمل است.[2]

زبید یامی: من دوست دارم هر چیز و هر کاری را با نیت انجام دهم حتی خوردن و نوشیدن.[3]


از داود طایی نقل است:
براین باورم که خیر کل را تنها حسن نیت می‏تواند فراهم کند. همان خیری که از آن به آدمی می‏رسد، او را بس است هر چند اقدامی نکرده باشد.  [4] یعنی حتی اگر کاری نکرده و خسته نشده باشد همین که نفس بر راه خدا گام نهاده و بهره ا‏ی برای آن در قلب نمانده، یک پیروزی بزرگ است.

ابوبکر صدیق رضی الله عنه تنها در این که بیشتر از مردم دیگر نماز و روزه داشت، از آنها جلو نبود، بلکه در چیزی که بر دلش نشسته و درآن جای گرفته بود، از آنها پیش افتاده بود.[5]

داود طایی: نیکوکاری همت شخص پرهیزگار است، اگر همه‏ ی اعضایش به عشق دنیا دل بسته شود، عاقبت نیتش روزی او را به اصلش باز می‏گرداند.[6]

یوسف بن اسباط: پاک داشتن نیت برای اهل عمل سخت‏تر از تلاش و کوشش طولانی مدت است.[7]

به نافع بن جبیر گفتند: در تشییع جنازه شرکت می‏کنی؟ گفت: باش، تا نیت کنم، یعنی منتظر باش تا نفسم را برآن وا دارم.[8]

برادر و خواهرم این را بدان هر کس درونش را اصلاح کند خداوند بیرونش را اصلاح می‏کند، هر کس مابین خود با خدایش را اصلاح کند، خداوند میانه‏ی او با مردم را اصلاح می‏کند. هر کس نیت بدی را نهفته بدارد خداوند آن را در حالت چهره و لغزشهای زبانش آشکار می‏سازد.

مخلص کسی است که نیکوکاری هایش را پنهان کند همان طور که بدیهایش را نهان می‏دارد. هر کس در اخلاص خود اخلاص ببیند، همان اخلاصش نیاز به پاکسازی دارد.

این قلب ها هستند که محل نظر الله می باشند: رسول اله  صلی الله علیه وسلم می فرماید: «إِنَّ الله لا یَنْظُرُ إِلى أَجْسامِكْم، وَلا إِلى صُوَرِكُمْ، وَلَكِنْ یَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِكُمْ وَأَعمالِكُمْ» رواه مسلم . (‌خداوند به چهره ها و اموالتان نگاه نمی کند بلکه به قلب ها و اعمالتان می نگرد) مسلم روایت کرده است؛ [(2564)]

قلب بدین خاطر قلب نامیده شده است که بسیار تغییر پذیر و دگرگون شونده است، حتی رسول الله که معصوم بود این دعای مشهور را بارها تکرار می نمود:‌ « یَا مُقلِّبَ القُلُوب ثَبِّت قَلبِی عَلَی دینِکَ»  (ای دگرگون کننده ی دلها، دلم را بر دینت ثابت و استوار نگه دار)  [ترمذی 2140 و احمد 11697]

تمرکز قلب در دنیا و ستردن اندوه و غصه از آن جز با اخلاص تحقق نمی‏یابد، در این باره پیامبرصلی الله علیه وسلم فرموده است: (هر کس در اندیشه‏ی آخرت باشد، خداوند دل او را بی‏نیاز می‏گرداند، و امور پراکنده ی او را جمع می گرداند، (به آسایش خیال می رسد)‌ دنیا پیش او پست و ناچیز می‏شود، اما هر کس هم و غمش دنیا باشد، خداوند نیازمندیش را در پیش چشمش قرار می‏دهد، و امور یکجای او را پراکنده می‏کند (ذهنش پریشان می شود و تشوش خاطر پیدا می کند)‌ و از دنیا جز آن چه برایش مقدر شده، نصیبش نمی‏شود) [9]

روی سخن ما با کسانی است که سال هاست که از دلهایشان غافلند،‌ درحالیکه در طول روز بارها به خود در آینه می نگرند. چگونه می توانند چهره شان را زیبا کنند حال آنکه در طول زندگی یکبار هم به قلبشان نگاه نکرده اند و به چگونگی آراستنش نیندیشیده اند! چگونه این قلب می تواند مثل قلب ابراهیم علیه السلام سالم باشد؟ {إِذْ جَاء رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ} «وقتی که با دلی سالم به پروردگارش رو کرد» [صافات: 84]

یعنی پاک از شرک،‌عاری از پلیدی،‌ خالی از فریب،‌ کینه،‌ حقد،‌ حسد! و عاری از حب شهوتی که تو ده یا پانزده سال است که در آن غوطه وری!

به خاطر اهمیت این موضوع یعنی اصلاح قلب ها و سعی در پاکی و طهارت  و حفظ آن،‌ قبل از چهره،‌ مو و زیورآلات و تمامی مظاهر خارجی باید قلب مورد توجه واهتمام قرار گیرد

به همین خاطر عبدالله بن رواحه رضی الله عنه دست ابودرداء را گرفته و می گوید: «بیا با هم بنشینیم و ساعتی ایمان بیاوریم،‌ زیرا سرعت دگرگونی قلب از دیگی که به جوش آمده باشد بیشتر است»  [10]

همانگونه كه باید مواظب جسم خود باشیم كه از ضرر و زیان و اشیائی كه مانع رشد آن می شوند جلوگیری كنیم، در مورد قلب نیز، مواظب باشیم كه آنرا با غذای سالم تغذیه كنیم كه قرآن و سنت می‌توانند تغذ‌یه‌ی سا‌لمی برای قلب با‌شند و از سایر مواردی كه قلب را دچار بیماری و ناتوانی می‌كنند و مانع رشدش می‌شوند‌، جلوگیری كنیم و با قلبی پاک و سلیم در روز رستاخیز آماده باشیم.

{یَوْمَ لَا یَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ - إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ } «آن روزی که اموال (و نیروی مادی) و اولاد (نیروی انسانی) سودی نخواهد داشت، و تنها کسی (نجات پیدا خواهد کرد) که با قلبی سالم به پیشگاه خداوند آمده باشد». [الشعراء: 88 – 89]

قلب سلیم قلبی است که از همه کشش‌ها و شهوت‌هایی که با اوامر و نواهی خداوند ناسازگارند، سالم بوده و از هرگونه شبهه‌ای که با رهنمودهای الهی مخالفت داشته باشد، تهی باشد.

در آخر باید اشاره کرد که قلب انسان مؤمن همواره در معرض حملات شیطان و وسوسه هایش می باشد. و هر آن، احتمال می رود كه دچار انواع بیماریها بشود، از اینرو باید شدیداً مواظب بود. و تنها راه مواظبت و نگهداری قلب این است كه علم قرآن و سنتهای صحیح رسول الله صلی الله علیه وسلم را فرا گرفته و به آنها عمل بشود.

و در پایان خلاصه حال قلب:   
قلب نیز همچون جسم دچار بیماری می‌شود و شفای آن از طریق توبه و مراقبت محقق می‌شود.

قلب نیز همچون آینه گردآلود می‌شود، و تنها راه پاک‌کردن آن معرفت، ذکر و اطاعت خداوند است.

قلب همچون جسم عریان می‌شود، و پوشش و آرایش آن تنها به وسیله «تقوا» امکان‌پذیر است.

قلب همچون بدن گرسنه و تشنه می‌شود، و خوراک آن «توحید، توکل، إنابه، خدمت و محبت» خداوند است.

اللهم ا‌جعل القرآن ربیع قلوبنا ونور صدورنا (خدایا قرآن را بهار بارانی دلها و نور سینه هایمان قرار بده)


[1] خطیب بغدادی در الجامع لأخلاق الراوی و آداب السامع (1/317) آورده است
[2] ابونعیم در حلیة الاولیاء، (3/70) آورده است
[3]
جامع العلوم و الحکم، 70
[4] همان، 70
[5] حکیم ترمذی در نوادر الأصول آن را به بکربن عبدالله مزنی نسبت داده است، ابن قیم نیز در المنار المنیف (115) آن را به ابوبکر بن عیاش نسبت داده است. به صورت مرفوع نیز روایت شده ولی درست نیست. نیز ن. ک کشف الخفاء (2/248)
[6] جامع العلوم والحکم، 70
[7]  جامع العلوم والحکم، (70) همچنین به مانند آن از عبدالله بن مطرف و سری سقطی در حلیة الاولیاء بنگرید (10/121)
[8]
جامع العلوم والحکم، 70
[9] ترمذی (2465) در بخش صفة القیامة و الزهد والورع از حدیث انس بن مالک  رضی الله عنه نقل کرده است، ابن ماجه نیز (4105) در بخش الزهد- باب الهم بالدنیا از حدیث زید بن ثابت رضی الله عنه مانند این را نقل کرده است. شیخ آلبانی نیز در صحیح خود الجامع الصغیر (651، 6516) این حدیث را صحیح می‏داند
[10] [ابن مبارک در الزهد،‌1395 و حکیم ترمذی در نوادر الأصول 1/273]



منابع:
نام کتاب: قرآن کریم
نام کتاب: ریاض الصالحین. نویسنده: امام نووی. مترجم: استاد احمد حواری نسب. تاشر: انتشارات کردستان. سال چاپ: اول 1387
نام کتاب: سلسله مباحثی دو مورد کردارهای قلب. نویسنده: محمدبن صالح منجد
نام کتاب:‌ طب القلوب. نویسنده: امام ابن قیم جوزی. مترجم: عبدالعزیز سلیمی
نام کتاب: اصلاح قلب ها. نویسنده: عمرو خالد. مترجم:‌ سمیه اسکندری فرد. ناشر: انتشارات واسع سال چاپ: دوم  1388
نام کتاب:‌ شرح اربعین نووی. نویسنده: شیخ محمدعلی خالدی
نام کتاب: قلب های بیمار و مداوای آنها. نویسنده: شیخ الاسلام ابن تیمیه. مترجم: علی صارمی




نوع مطلب : احادیث نبوی و علوم آن، 
برچسب ها : این قلب ها هستند که محل نظر الله می باشند، ‌خداوند به چهره ها و اموالتان نگاه نمی کند بلکه به قلب ها و اعمالتان می نگرد،


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

کد متحرک کردن عنوان وب