تبلیغات
پندگو: وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنفَعُ الْمُؤْمِنِینَ - فضیلت یادگیری علوم شرعی
 
پندگو: وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنفَعُ الْمُؤْمِنِینَ
پند و اندرز بده، زیرا پند و اندرز به مؤمنان سود می رساند
درباره وبلاگ


بسم الله الرحمن الرحیم
از اینکه از وبلاگ ما دیدن کردید بسیار سپاسگذاریم و امیدواریم مطالبی را که روی صفحه قرار میدهیم برای شما عزیزان مفید واقع شود
این وبلاگ هیچگونه وابستگی حزبی و سیاسی ندارد و هدف آن نشر عقاید صحیح اهل سنت و جماعت می باشد

مدیر وبلاگ : ابوخالد محمدی
نظرسنجی
شما روزانه چند صفحه از قرآن را تلاوت می کنید؟







دوشنبه 18 آذر 1392 :: نویسنده : ابوسعید
   نویسنده: صالح بن فوزان / ترجمه: ابوسعید

الحمد لله رب العالمین، والصلاة والسلام علی نبینا محمد وعلی آله وصحابته والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین.

وبعد:

بدرستیکه کسب علوم شرعی وفقیه شدن در دین از بافضیلت ترین اعمال، وهمچنین نشانه ای بر وجود خیر در شخص می باشد؛ پیامبر - صلی الله علیه وسلم- می فرمایند: (خداوند نسبت به هرکس اراده ی خیرداشته باشد او را فقیه و دانشمند در دین می گرداند.)
[به روایت بخاری(71)، ومسلم(1027).]

زیرا که با فقیه شدن در دین علم نافع و سودمندی بدست می آید که عمل صالح بر آن پایدار می ماند.


خداوند متعال می فرماید: {هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ {[سوره توبه:33] (او كسى است كه پیامبرش را با هدایت و دین حق فرستاد.) در این آیه منظور از «الهدی» علم نافع، و «دین الحق» عمل صالح می باشد.

خداوند پیامبرش - صلی الله علیه وسلم-  را دستور می دهد که از او ازدیاد در علم را بخواهد؛ خداوند متعال می فرماید: {وَقُل رَّبِّ زِدْنِی عِلْمًا} [سوره طه:114] (و بگو پروردگارا بر دانشم بیفزاى.)

حافظ ابن حجر می گوید:«این سخن خداوند که خطاب به پیامبرش می فرماید: {وَقُل رَّبِّ زِدْنِی عِلْمًا} ، بطور واضح دلالت بر فضیلت علم دارد؛ زیرا که خداوند متعال پیامبرش - صلی الله علیه وسلم- را دستور به طلب کردن ازدیاد در هیچ چیز نداده مگر علم» [فتح الباری (1/141)]

و پیامبر - صلی الله علیه وسلم- مجالسی را که در آن علم نافع آموزش داده می شود را(ریاض الجنة) [باغ های بهشت] نامگذاری نموده است، و نیز فرموده اند که علما وارث پیامبران هستند. [فتح الباری (1/141)]

شکی نیست که انسان قبل از اینکه اقدام به انجام هر عملی نماید، حتما باید راهی را که آن عمل به نحو احسن و صحیح انجام می شود را بداند، تا اینکه آن عمل صحیحی باشد، و بهترین نتیجه را به دنبال داشته باشد؛ پس انسان چگونه اقدام به عبادت پروردگارش می کند در حالی که آن سبب رهایی اش از آتش و ورودش به بهشت می شود؛ پس چگونه بدون علم اقدام به انجام آن می کند؟!

و انسان ها به نسبت علم و عمل به سه گروه تقسیم می شوند:

گروه اول: کسانی هستند که علم نافع و عمل صالح را یکجا در خود جای داده اند، وخداوند آنان را به راهی پر نعمت هدایت نموده است، همان راه پیامبران، صدیقان، شهدا و صالحان، و اینان بهترین رفیقان و همراهانند.

گروه دوم: کسانی هستند که علم نافع را می آموزند، اما به آن عمل نمی کنند، و آنان همان گروهی اند که خداوند برآنان خشم گرفته، از یهود و افرادی که دنباله رو آنها می باشند.

گروه سوم: کسانی هستند که بدون علم، عمل انجام می دهند، و آنها همان اهل ضلال و گمراهان از نصاری و افراد دنباله روشان می باشند.

این سه گروه شامل این قول خداوند متعال در سوره فاتحه می باشند که در هر رکعت از نمازهایمان می خوانیم: {اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ  صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ} [سوره فاتحه] (ما را به راه راست هدایت نما * راه كسانى كه به آنان نعمت دادی، نه راه آنان كه مورد خشم قرار گرفته‏اند و نه راه گمراهان *)

امام شیخ محمد بن عبدالوهاب: می گوید:

«و اما این کلام خداوند متعال که می فرماید: {غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ} [سوره فاتحه:7]، منظور از المغضوب علیهم: همان عالمانی هستند که به علمشان عمل نمی کنند، و منظور از الضالون: کسانی اند که بدون علم عمل انجام می دهند؛

مورد اول: از صفات یهود می باشد، و مورد دوم: از صفات نصاری می باشد؛ بسیاری از مردم بسیاری از مردم زمانی که در تفسیر می بینند که المغضوب علیهم یهود، و الضالون نصاری هستند، به اشتباه گمان می برند كه این صفات مخصوص آنان است، و او می خواند، زیرا که پروردگارش بر او فرض قرار داده است که این دعا را بخواند، و پناه ببرد از راه اهل این صفات!! پس پاک و منزه است الله! چگونه الله او را می آموزد و برایش اختیار می كنى و بر او فرض قرار می دهد که همیشه اینگونه پروردگارش را بخواند؛ بدون اینکه هیچ هشداری از جانب الله برایش نباشد، و تصور نکند که این فعل او گمان بدی نسبت به خداوند است؟!».

پایان کلام شیخ:

ایشان برای ما بیان نمودند که چه حکمتی در فرض بودن خواندن این سوره بزرگ - سوره فاتحه - در هر رکعت از نمازهایمان، از نماز های فرض و سنت وجود دارد؛ زیرا  اسرار زیادی در آن نهفته است، که از جمله آنها این دعای عظیم است: اینکه توفیق دهد ما را براینکه از زمره ی اصحاب علم نافع و عمل صالح باشیم، که راه نجات در دنیا و آخرت باشیم، و ما را از راه هلاک شدگان دور بگرداند، آن کسانی که در عمل صالح یا علم نافع افراط کردند.

سپس ای خواننده گرامی بدان که علم نافع با فهم وتدبر در قرآن و سنت استمداد می شود؛ به همراه کمک گرفتن از مدرسین، ناصحان، کتاب های تفسیر، شروح حدیث، کتاب های فقهی وکتاب های نحو و زبان عربی که قرآن کریم بر آن زبان نازل شده است، و اینگونه کتاب ها راهی برای فهم بهتر قرآن و سنت می باشند.

ای برادر مسلمان بر تو لازم است تا عملت صحیح باشد: اینکه آنچه دینت را پایدار می کند بیاموزی؛ از نماز، روزه و حجت، و احکام زکات مالت را بیاموزی، و همچنین از احکام معاملات از آنچه به آن نیاز داری را بیاموزی، تا اینکه آنچه خداوند برایت مباح گردانیده را بگیری، و از آنچه خداوند بر تو حرام گردانیده است دوری گزینی، تا اینکه کسب و طعامت حلال باشد و مستجاب الدعوه گردی، و به یادگیری و آموزش همه ی این مواردی که ذکر شد نیاز داری، و زمانی که عزمت را جزم و نیتت را نیکو ساختی همه ی اینها به اذن الله آسان می گردد.

پس بر خواندن کتاب های سودمند حریص باش، و همیشه با علما ارتباط داشته باش؛ تا اینکه هر چه برایت سخت است از آنان بپرسی، و احکام دینت را از آنان دریافت نمایی، و همچنین عنایت خاصی به حضور در سخنرانی ها و اجتماعات دینی که در مساجد و سایر مکان ها برگذار می شود داشته باش، و برنامه های دینی را از رادیو و تلوزیون دنبال کن، و مجلات و نشریه هایی که به مسائل دینی می پردازند را بخوان، پس زمانی که حریص شدی و از این پایه های خیر پیروی نمودی؛ معلوماتت رشد نموده و بصیرتت نورانی می شود.

و فراموش نکن ای برادر که علم با عمل رشد نموده و اصلاح می شود، پس زمانی که عمل نمودی به آنچه آموختی؛ خداوند علمت را زیاد می کند؛ همانگونه که این اثر حکمت آمیز گفته می گوید: (هر آنکه عمل نماید به آنچه علم دارد؛ خداوند علم آنچه را نمی داند به او می دهد)، و این سخن خداوند گواهی بر آن است: {وَاتَّقُواْ اللّهَ وَیُعَلِّمُكُمُ اللّهُ وَاللّهُ بِكُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ} [سوره بقره: 282] (و تقوای خدا را پیشه کنید و خداوند به شما می‌آموزد و خداوند به هر چیزی داناست.).

و علم سزاوارترین چیزی است که وقت در آن صرف می شود، و انسان خردمند در رسیدن به آن نفس می کشد، پس به وسیله آن قلب زنده می شود و اعمال اصلاح می شود.

خداوند جلَّ ذکره عالمان عامل را مجد و ثنا می کند، و منزلتشان را در کتاب مبینش را بالا می برد، و می فرماید:

{قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ إِنَّمَا یَتَذَكَّرُ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ} [سوره زمر: 9] (بگو آیا كسانى كه مى‏دانند و كسانى كه نمى‏دانند یكسانند تنها خردمندانند كه پندپذیرند)

و در جایی دیگر می فرماید: {یَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنكُمْ وَالَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ} [سوره مجادله: 11] (خدا [رتبه] كسانى از شما را كه گرویده و كسانى را كه دانشمندند [بر حسب] درجات بلند گرداند و خدا به آنچه مى‏كنید آگاه است)؛ پس خداوند کسانی را که علم و ایمان را با هم دارا می باشند را برتری می دهد، سپس خبر می دهد که او به آنچه انجام می دهیم آگاه است، و از آن مطلع است، تا به ما بفهماند که علم و عمل هردو با هم اند، و اینکه هر دوی اینها از ایمان و مراقبت بر خداوند سبحان صادر می شود.





نوع مطلب : باغ های بهشت، 
برچسب ها : علم شرعی، تفسیر آخر سوره حمد، انواع انسان ها بر اساس علم، انواع انسان ها بر اساس عمل،


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

کد متحرک کردن عنوان وب